Insulinooporność wymaga zmian w sposobie odżywiania, ale niekoniecznie oznacza to drastyczne diety eliminacyjne. Dietoterapia insulinooporności koncentruje się na stabilizacji poziomu glukozy i insuliny poprzez trwałe, możliwe do utrzymania zmiany nawyków żywieniowych.
Pracujemy nad tym, jak komponować posiłki, jak reagować na sytuacje sprzyjające podjadaniu oraz jak wprowadzać zmiany stopniowo, zamiast przechodzić na restrykcyjny reżim trudny do utrzymania na dłuższą metę.
Ważnym elementem pracy jest też edukacja: uczymy, jak czytać etykiety produktów, jak rozpoznawać ukryte źródła cukru oraz jak planować posiłki tak, by stabilizować poziom glukozy również poza domem, na przykład w pracy czy w podróży.
Dla kogo jest ta forma pomocy
- osoby ze zdiagnozowaną insulinoopornością
- osoby z objawami sugerującymi insulinooporność, przed lub po diagnozie lekarskiej
- osoby, które próbowały już diet eliminacyjnych bez trwałego efektu
Terapeuci specjalizujący się w tym nurcie
Prądnik Biały i Nowa Huta
Weronika Ornacka
Dietetyczka kliniczna, psychodietetyczka
Weronika Ornacka jest dietetyczką kliniczną i psychodietetyczką, absolwentką Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego oraz Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracuje zawodowo od 2015 roku.
Pomaga głównie kobietom zmagającym się z insulinoopornością, stanem przedcukrzycowym i cukrzycą, stawiając na trwałą zmianę nawyków zamiast restrykcyjnych diet.
W pracy wykorzystuje dialog motywujący i techniki psychodietetyczne, kładąc nacisk na budowanie samodzielności i zaufania do siebie, a nie na zewnętrzną kontrolę.
Nowa Huta
Klaudia Sadkowska
Dietetyczka kliniczna, psychodietetyczka
Klaudia Sadkowska jest dietetyczką kliniczną i psychodietetyczką. Wspiera głównie kobiety z insulinoopornością, cukrzycą, PCOS i zaburzeniami hormonalnymi, pomagając im zadbać o zdrowie, sylwetkę i relację z jedzeniem bez restrykcyjnych diet. Pomaga w radzeniu sobie z emocjonalnym jedzeniem, napadami objadania i podejściem „wszystko albo nic” do jedzenia.
W pracy stawia na małe, możliwe do utrzymania zmiany oraz rozwiązania dopasowane do codziennego życia. Ważne są dla niej empatia, uważność i budowanie większej samodzielności w podejmowaniu decyzji dotyczących jedzenia.